Նորից եկավ Նոր տարին, նորից եփիր, թափիր, մաքրիր, լվա․ Տանել չեմ կարողանում Նոր տարին, հիմա ես ձեզ կասեմ, թե ինչու, և դուք հաստատ կհամաձայնեք ինձ հետ․

Նորից եկավ Նոր տարին, նորից եփիր, թափիր, մաքրիր, լվա․ Տանել չեմ կարողանում Նոր տարին, հիմա ես ձեզ կասեմ, թե ինչու, և
դուք հաստատ կհամաձայնեք ինձ հետ․․․Ամեն կողմից լսում եմ, թե ինչ հրաշալի է Ամանորի տոնը, բայց ես ինքս չեմ դիմանում դրան։
Ես այնքան չեմ սիրում այդ տոնը,որ ուրախ կլինեմ, եթե դա ընդհանրապես չտոնվի։ Նման վերաբերմունքը ձևավորվել է մանկուց։ Ես
կարծում էի, որ տարիների ընթացքում կանցնի, բայց գնալով ավելի սրվեց: Մի խոսքով, երբ ես փոքր էի, մայրս անընդհատ ինձ շատ
գործեր էր վստահում։

12 տարեկանում ինքս էի կեսգիշերին պատրաստում բոլոր աղցանները,տան մաքրությունն ինձ վրա էր, մայրի-կիս հետ հավասար
գործ էի անում,երբ հոգնում էի մայրս նախատում էր և ինձ ասում. անբան ես մեծանում: Ես բողոքեցի նրան, և նա ասաց. Արա ինձ
համար, սովորիր քեզ համար: Ես հոգնել էի տնային գործերից: Իմ հասակակիցները ուրախանում էին, խաղում , սահնակ էին քշում,
ձնագնդի խաղում, իսկ ես տնային գործերով էի զբաղված: Իսկ Ձմեռ պապիկն իմ մասին չէր էլ հիշում: Երբ ես ասացի, որ կցանկա-
նայի մյուս երեխաների նման Ձմեռ պապիկից նվեր ստանալ, մայրս ոտքից գլուխ չափեց ու ասաց, որ մեծ եմ արդեն, ինչ նվեր, ինչ
Ձմեռ պապիկ:

Այնուամենայնիվ, մորս շնորհիվ ես շատ մաքրասեր մեծացա։ Ես այնքան եմ վարժվել կարգուկանոնին ու անկախությանը, որ փոշու
ավելորդ մասնիկը կարող է ինձ բարկացնել։ Այսպիսով, կյանքը, սկզբունքորեն, կորցրեց իր հմայքն ու հետաքրքրությունը: Հետո ա-
մուսնացա։ Ես ստի պված էի ապրել սկե սուրիս հետ։ Ես այնքան մեծ հույս ունեի, որ նա լավ կին կլինի: Բայց ոչ, փնթի էր, իսկ ճաշ
պատրաստելու մասին ընդհանրապես լռում եմ: Ի դեպ, մենք կատու ունենք, և նրա մազերը հայտնվում են կերակուրի մեջ:

Մի քանի անգամ փորձեցի նորմալ խոսել սկե սուրիս հետ։ Նա սկսեց բարկ անալ և ասաց, որ եթե ինչ որ բան դուր չի գալիս, կարող
ենք տեղափոխվել։ Ամեն տարի ամանորին ես սա րսափելի ծանր վիճակում եմ հայտնվում: Գիտեմ բոլոր կանանց համար էլ դժվար է,
բոլորն էլ պատրաստում են, մաքրում, լվանում, արդուկում, թխում: Բայց ես երբեք չզգացի այդ տոնի հետաքրքրությունը: Հյուրերը
գնում ու գալիս են, նրանց համար արագ-արագ սեղան պատրաստիր, լվա սպասքը, նոր ուտեստներ պատրաստիր: Ես ոչ մեկի տուն
հյուր չեմ գնում, երբ հյուրեր են գալիս, ես սեղան չեմ նստում: Այդպես է եղել մանկուց: Հենց այդ պատճառով էլ ատում եմ այդ տոնը:
Ինձ համար դա կրկնակի տանջանքի առիթ է:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
ԼԱՎ ԺԱՄԱՆՑ
Добавить комментарий

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!:

Яндекс.Метрика